Podobne procesy zaszły w łacinie ludowej doby średniowiecza. Charakterystyczna dla języka prasłowiańskiego była przestawka, która powstała w każdej jego grupie (czego przykładem są polskie wyrazy typu gród; tam, gdzie przestawka nie zaszła, występują w swojej pierwotnej wersji, np. w nazwach miast – Starogard). Dzięki alfabetowi zapisuje się symbole matematyczne, nuty, wydaje się literaturę piękną i podręczniki. Pisano nim także dzieła literackie, posługiwano się w handlu.